Ilse is terug in de zorg: “Het vuurtje is weer aangewakkerd”

Ilse (55) stopte jaren geleden met haar werk als verpleegkundige vanwege persoonlijke omstandigheden. Ze heeft het werk altijd gemist. Toen corona uitbrak begon haar zorghart weer sneller te kloppen. Ze schreef zich in bij Extra handen voor de zorg om te helpen. 

“Afgelopen voorjaar ging ik aan, ik wilde heel graag helpen!” vertelt Ilse over toen ze in de krant las dat er gezocht werd naar mensen die konden bijspringen. “Mijn diploma is niet meer geldig, maar ik kan wel helpen met eten geven, wassen en andere helpende taken.” 

In het begin van de coronacrisis werd vooral gezocht naar gediplomeerd personeel, daar viel Ilse buiten. Daar was ze best teleurgesteld over. Ilse: “Ik dacht steeds; ik kan heel wat, waarom belt niemand? Daar heb ik wel een traantje om gelaten.” Uiteindelijk werd Ilse op oudjaarsdag gebeld of ze een nachtdienst wilde draaien. Die sloeg ze over, maar sinds januari van dit jaar werkt ze regelmatig bij woonzorgcentrum De Merenhoef in Maarssen.

Op de corona-afdeling

Ilse werkte op verschillende afdelingen, met en zonder coronabesmettingen. Ondanks dat ze het spannend vond om op de corona-afdeling te werken, gaf ze zich eraan over: “Ik vond het wennen, maar wel te doen. Alles was netjes geregeld, er was goed beschermingsmateriaal. Daar had ik van te voren naar gevraagd.” 

De eerste dag gaf Ilse voornamelijk mensen eten en drinken. De dagen daarna hielp ze mee in de zorg, zoals mensen aankleden en uit bed helpen. “Ik mocht zoveel mogelijk doen, mits het verantwoord was,” aldus Ilse.

Terug naar de zorg

Het werk bevalt goed. Ilse: “Ik vind het leuk om weer in de zorg te werken. Het is best pittig, want er wordt continu een beroep op je gedaan En het is lastig dat iedereen een mondkapje draagt, je ziet alleen de ogen. Maar ook al is het klein wat ik doe, het is fijn om een steentje bij te dragen. Mensen worden zo net wat meer geholpen.”

Ilse denkt na of ze weer wil instromen in de zorg. Ze werkt momenteel vrijwillig als gastvrouw voor een organisatie gerelateerd aan de zorg. Dat wil ze zeker blijven doen. Ilse: “Vroeger sprong ik continu in nieuwe dingen. Het kost meer moeite nu, ik merk dat ik ouder word.” Toch is bij Ilse het vuurtje weer aangewakkerd, ze is op zoek naar een passende baan in de zorg. “Zorgmensen voelen zich geroepen, ik sta weer aan!”