IC-verpleegkundige helpt aan bed én aan extra zorgpersoneel

Vijf jaar geleden wist Najla van Veen dat ze zich wilde inzetten om de zorg anders te organiseren. Aanleiding was dat ze best een dag in de week als IC-verpleegkundige wilde blijven werken. Maar vanwege het geringe aantal uren was dat niet toegestaan. Díe inflexibiliteit wilde ze doorbreken. En meer. Ze werd projectmanager strategie bij verschillende ziekenhuizen, redacteur bij ICT&Health, commissielid ZonMw en inmiddels community manager bij Extra handen voor de zorg. Alsof dat niet genoeg is, werkt ze nu wél parttime als IC-verpleegkundige in een ziekenhuis. Haar kennis en kunde kan ze kwijt in Extra handen voor de zorg. Najla: “Ik ben trots op de samenwerking. En trots op mijn BIG-registratie.”

Najla werkte al 2,5 jaar niet meer als IC-verpleegkundige toen ze voor de keuze stond om haar BIG-registratie te verlengen: “Ik hoorde van mensen die hem kwijt zijn, die dat heel moeilijk vonden. Dat snap ik wel. Je hebt er jaren hard voor gewerkt om het te verdienen en om aan de kwaliteitseisen te voldoen. Ik ben blij dat ik mijn big-registratie destijds verlengd heb en ik ben er trots op. Ik zou het fantastisch vinden als meer mensen het trotse gevoel weer terug kunnen krijgen.“ Via Extra handen voor de zorg kan ze daarin bijdragen.

Voor nu en later

Najla houdt zich onder andere bezig met wat er gedaan moet worden om zoveel mogelijk mensen aan het werk te krijgen: “We helpen zorgorganisaties anders te kijken naar het inzetten van extra personeel. Wat hebben zij nodig? Is voor het gevraagde werk een BIG-geregistreerde zorgprofessional nodig of is de organisatie ook uit de brand geholpen met een student of iemand met een verlopen BIG? Er is veel meer mogelijk als we de kaders anders formuleren. Dan kunnen we ervoor zorgen dat we niet alleen tijdens de coronapandemie maar ook later het verlenen van zorg duurzaam organiseren. Het is mijn drijfveer om me in te zetten voor het duurzaam en anders organiseren van het werk voor de verpleegkundige beroepsgroep. Ik ben blij dat ik dit al vanaf dag één doe vanuit mijn rol in Extra handen voor de zorg via Extra Zorgsamen. En ik ben trots op de samenwerking die over veel lijnen heen reikt. Ik geloof in samenwerking en verbinden, zoals we dat doen binnen Extra handen voor de zorg.”

Veel mensen onderschatten hun kennis en ervaring

Najla ziet de aanmeldingen binnenkomen maar snapt ook dat mensen het spannend vinden. “Ik ben enthousiast over het aantal mensen dat zich heeft aangemeld. Toch zijn er ook mensen die nog twijfelen of ze het werk nog wel kunnen. Voor iedereen die het spannend vind om weer tijdelijk te helpen, raad ik aan om bij hun oud-werkgever te vragen of ze daar terecht kunnen. Dat is vertrouwd én ze worden met open armen ontvangen. Maar deze mensen mogen niet onderschatten hoeveel kennis en ervaring ze hebben. Ik merkte het zelf ook: een medische term dat ik vijf jaar niet gebruikte, rolde tijdens het werken zo uit mijn mond! En ik vond de weg er naartoe ook spannend. Het aanmelden was zelfs spannender dan er te zijn, niet het verlenen van zorg en basis verpleegkundige taken. Bovendien voelde het weer heel vertrouwd. Collega’s zijn zichtbaar dankbaar dat ik weer mee kan draaien.“

Verschil op IC tussen eerste en tweede golf

Tijdens de eerste golf werd Najla ingezet als buddy. Ze deed hand- en spandiensten en hielp de IC-verpleegkundige bij haar dagtaak. Bij de tweede golf draait ze als IC reservist zelf diensten, waarbij ze terug kan vallen op een ervaren collega. Door het draaien van de vele diensten in de eerste golf en extra scholing is ze nu bevoegd en bekwaam om het werk zelfstandiger te doen. Najla vertelt over het verschil tussen de eerste en de tweede golf: “Bij de eerste golf was de reguliere zorg afgeschaald en lagen er alleen coronapatiënten met een tot dusver onbekend ziekteverloop. Het medisch team kon de drukte aan doordat zij op adrenaline werkten. Vanwege de volledige lockdown kregen we geen trauma’s en nauwelijks reanimaties op de ic, gewoonweg omdat er veel minder mensen op pad waren. Nu in de tweede golf hebben we dat wel. Nu hebben we naast coronapatiënten ook patiënten in de reguliere zware categorie IC met heftige ongevallen, trauma’s, reanimaties en hersenbloedingen. Die casemix is veel zwaarder want de reguliere en de coronapatiënten heb je nu samen. Dat zorgt voor druk op de IC. De combinatie is heftig, ook omdat ik nu mijn hele dienst in volledig beschermde kleding en met mondmasker draai. Dit vanwege de mix van reguliere en coronapatiënten. Daarnaast is de adrenaline van de 1e golf uitgewerkt en is het personeel moe. Heel moe.  Maar je slaat de handen weer in één, zo ervaar ik het ook. Ik kreeg vandaag via twitter nog een berichtje van een arts: ‘Zo blij dat je weer mee draait.’ Dat maakt dat ik weer energie krijg om mee te helpen, voor de patiënten, maar ook zéker voor de collega’s. Ik ben blij dat ik hen kan helpen.”