27 augustus 2020

Dankzij corona ontdekte Menthe weer dat haar hart bij de zorg ligt

Menthe van Geffen – Maas (26 jaar), is eind december 2019 moeder geworden van haar eerste kindje. Ze had jaren in de fieldmarketing gewerkt maar had het daar niet meer naar haar zin. Toen ze daar halverwege vorig jaar stopte, bleek ze zwanger. Begin februari is ze weer voorzichtig begonnen om zich heen te kijken naar een nieuwe baan. En toen brak de coronacrisis uit, weg baanperspectief.

‘Ik zat met m’n handen in het haar, want financieel hadden we het wel nodig dat ik weer werk vond. Daarnaast zat ik al bijna een jaar thuis, dus ik had ook echt heel veel zin om weer aan de slag te gaan. Op een gegeven moment hoorde ik dat er vanwege corona in het Elisabeth-TweeSteden ziekenhuis ook mensen zonder zorgdiploma aan de slag konden. Toen dacht ik: dit kan mijn ingang zijn. Ik had weliswaar in het verleden de propedeuse van het hbo-V gehaald, maar op een stage na had ik geen ervaring. De studie was ik gestopt na vervelende ervaringen op stage en school. Toch was het altijd blijven kriebelen. Dus natuurlijk meldde ik me meteen aan toen het initiatief Extra handen voor de zorg landelijk opgezet werd.

Het was top geregeld. Toen ik een aantal weken na mijn online aanmelding werd gebeld ging het heel snel. Ouderenzorgorganisatie Vilente ging opschalen met een corona-unit om coronapatiënten vanuit Rijnstate op te vangen. Voor een van hun andere locaties had Vilente daardoor ondersteuning nodig. Na online de kennismaking en sollicitatie te hebben gedaan, kon ik direct als helpende beginnen.

De ADL-taken doen, is als fietsen. Dat verleer je niet. Het voelde alsof de roest eraf moest, maar na twee dagen draaide ik gewoon mee. De collega’s waren enorm vriendelijk, het was een warm bad waarin ik terecht kwam. Hard werken, maar ik zag direct dat mijn hulp gewaardeerd werd door collega’s en het klikte gewoon.

Inmiddels ben ik alweer een tijdje bij Vilente aan het werk en ben ik in juni zelfs gestart met een leerwerktraject tot VIG/MZ3. Dankzij de crisis heb ik weer kunnen ontdekken dat mijn hart toch echt bij de zorg ligt. Ik heb een kans gekregen en deze met beide handen aangepakt. De puzzelstukjes zijn in elkaar gevallen. Ik ben hier supergelukkig mee.’